ใกล้จะเปิดเทอมแล้วค่ะ สำหรับเด็ก ม.5 ขึ้น ม. 6 อย่างเรา เวลาที่จะเล่นสนุกเหลือน้อยลงไปเต็มที

ไหนจะต้องเตรียมตัวสอบเข้ามหาวิทยาลัย

ไหนจะต้องเก็บคะแนน เก็บเกียรติบัตร ทำพอร์ท

ไหนจะต้องทำอะไรต่อมิอะไรมากมาย ...

และจะไม่ได้เจอเพื่อน ๆ อย่างนี้ทุก ๆ วันอีก

ไมได้เล่นกัน ไม่ได้แอบคุยกันในห้อง ไม่ได้แอบเอาขนมมากินแล้วส่องต่อเป็นทอด ๆ

ไม่ได้แอบอาจารย์เล่นน้ำเต้าปูปลา (!!) ไม่ได้เล่นปั่นแปะ ...

ต่างคนต่างเดินไปในเส้นทางของตัวเอง ทางแยกมันเริ่มจากนี้เอง

เราเกลียดการจากลา ไม่ว่าจะเป็นการจากลาทั้งยังมีชีวิต หรือ ไม่มีชีวิตก็ตาม
ยิ่งผูกพันกันมากเท่าไหร่ เวลาจากกันมันก็เศร้าใจมากเท่านั้น
เราไม่อยากร้องไห้ ไม่อยากเอ่ยคำลา เพราะสักวันก็ต้องกลับมาเจอกันอีก
แต่เมื่อไหร่ละ ?!! ... เมื่อไหร่ที่จะได้มาเล่นสนุกกันพร้อมหน้าแบบนี้อีก โอกาสแบบนั้นมันจะมีสักกี่ครั้งกันเชียว ?





เหลืออีกแค่เทอมเดียวเท่านั้น ... ??




น่าเศร้าจังเลย T    T